Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

Leesvoer

Praesent commodo cursus magna, vel scelerisque nisl consectetur et. Curabitur blandit tempus porttitor. Fusce dapibus, tellus ac cursus commodo, tortor mauris condimentum nibh, ut fermentum massa justo sit amet risus. Cras mattis consectetur purus sit amet fermentum. Cras mattis consectetur purus sit amet fermentum.

 

Het kleinste kamertje

Anne Kuiper

Ik staar naar de laatste drie velletjes aan de rol. Ik zweer dat ze terugstaren. Mijn “Verantwoordelijkheid Van Vandaag” vind ik half opgerold om een dun stukje karton en draagt lachende roze hondjes. De rol verwisselen is uit den boze, dus ik heb twee opties: opmaken, of het restje laten zitten en een nieuwe rol pakken. Maar ik ben te gast en weet niet waar de nieuwe rollen staan. Bovendien zou het raar zijn als ik dan straks die nieuwe rol bovenop de oude zet: dat doe ik thuis nog wel eens. De aansprakelijkheid ligt dan bij een noodlottige huisgenoot. Maar dat maakt hier het probleem alleen maar groter.

Twintig jaar eerder zijn er meer verantwoordelijkheden die mij bij een wc-bezoek worden ingewreven: handjes wassen, licht uit, bril schoon, gulp dicht. Die accepteer ik stuk voor stuk, een sporadische vergissing daargelaten. Wc-papier vormt een moreel dilemma tot op de dag van vandaag. Alleen al die scheurlijntjes. Hoezo vrij land?

Op werk zet ik mij hieroverheen. Dan scheur ik alle velletjes parmantig van het rolletje, gooi het restant bij het papier (gescheiden), ververs de rol. En als ik echt op dreef ben maak ik zelfs dat ellendige dichtgeplakte beginnetje los voor de volgende behoeftige. Puur altruïsme. Niet hier. Stel dat je ziet dat je gast je wc-rol heeft verwisseld, en dus een slecht onderhouden huishouden impliceert. En een klakkeloos leeg achtergelaten kartonnetje maakt de gast tot paria.

Ik ben al bijna uitgeplast, dus een beslissing moet snel komen.

Als ik melding maak van de lege rol denken ze dat ik de hele pot heb volgescheten en mijn gastvrouw en -heer de ravage wil laten opruimen. Neem daar nog maar eens een koekje bij.

De echo van de laatste druppel op het porselein is al een tijdje peinzend weggestorven. Ik hoor de koffie pruttelen. Met mijn scherpste nagel meet ik secuur en exact anderhalf velletje af, precies door het hoofd van een roze glimlach-hond. Fuck de scheurlijntjes. Ik schud langdurig alvorens ik met zorg de spaarzame buit haar taak laat doen. Bij het opstaan valt er toch een druppel op de bril. Ik rits langs het scheurlijntje de rest van het tweede velletje af. Het laatste hangt vanaf de helft van het karton triest naar beneden, als een kalende rocker die de herinnering aan zijn gloriedagen nog in zijn matje hoopt te behouden. Knarsentandend trek ik door.

Ik ga nooit meer op visite.