Mijn boek & bijbehorend bullet journal (en Noedel)

Vorige week was het zover.

Ik zag het al een tijdje aankomen, maar toch voelde het plotseling als falen. Ik kreeg maarliefst 3x de volgende vraag in mijn inbox:

“Ik kan je boek niet vinden, is het nog ergens te krijgen?”

Het moment was daar. Mijn boek, Handlettering & Illustratie in je Bullet Journal, was uitverkocht. Het is tijd om het hardop te zeggen: er komt geen tweede druk.

Precies 2 jaar geleden, in september 2018, verscheen mijn grote trots. Een. Eigen. Boek. In alle roze-glitterende vriendschapsboekjes die ik in mijn leven heb mogen vasthouden, vulde ik – met een net-zo-roze-en-glitterende gelpen – steevast “schrijfster” in bij de vraag “wat wil je later worden”. Het huidige boek had weliswaar een andere vorm dan ik me destijds had voorgesteld (het was geen roman over coole 17-jarige meisjes die stoere namen hadden als “Nicky” en “Jazmin”), maar het was een boek. Een boek!

Eerste exemplaar? Tweede druk!

Een boek over bullet journaling (hoe ik daar in ben gerold is een mooi verhaal voor een andere blog, overigens). Bullet Journaling is een soort agendasysteem, bedacht door Ryder Carroll. In mijn boek vertelde ik hoe je het helemaal naar eigen smaak kon aanpassen. Met bijbehorend Gouden Lijntjes Bullet Journal. De boekrelease was veelbelovend: terwijl mijn uitgever mij het eerste exemplaar in handen drukte, sprak ze zelfs al over een mogelijke tweede druk. Jubeltenen tot en met.

Die tweede druk bleef echter een tijdje uit. En nog een tijdje. Na een eerste piek verliep de verkoop van het boek namelijk mondjesmaat. Toen ik, schoorvoetend, mijn uitgever een jaar later vroeg hoe het nou zat met die tweede druk, kwam het antwoord dat ik eigenlijk al had verwacht. De exemplaren van de eerste druk bleven de enige exemplaren. Uitverkocht was uitverkocht.

Signeren tijdens mijn boekuitreiking (foto: Evelien Hogers)

Maar waarom dan?

Zowel de uitgever als ik begrepen niet zo goed waarom. We waren (zijn!) ontzettend blij met de inhoud. Het is een kleurrijk boek geworden, tjokvol fijne tips en mooie foto’s. Wekenlang heb ik geresearched en geschaafd om alle informatie zo compleet mogelijk te maken. Bullet journaling spreads van begin tot eind. De reviews die verschenen waren voor 95% zeer lovend (een enkeling had bijvoorbeeld graag meer lettering-voorbeelden gezien). Ik kreeg vaak via Instagram persoonlijke berichten van mensen die er zó ontzettend blij mee waren. Er was zelfs al een Duitse uitgever geïnteresseerd in de vertaling. En toch was er blijkbaar iets aan het boek waardoor mensen het niet zomaar van een plank in de boekwinkel grissen.

De volgende kans ligt om de hoek. Toch?

Om eerlijk te zijn, maakte ik me lang geen zorgen om het uitblijven van de tweede druk. Sterker nog, ik dacht allang een ander boek aan te kunnen kondigen tegen de tijd dat het merkbaar zou zijn. In de trant van: “Geeft niets dat deze uitverkocht is: ik heb al láng een nieuwe, betere versie! Kijk mij eens het vorige boek ontgroeid zijn!”. Moving on. Ik had al zoveel geleerd, zoveel leuke nieuwe ideeën. En bovendien: nog zoveel tijd.

Dat laatste is waarom de mededeling “je boek is op” voelde als “je tijd is op”. And you didn’t do sh*t. Geen nieuw manuscript, geen nieuwe uitgevers-deal. Niet eens een zondagsversjes-bundel. Het voelde als falen.

Speech van de uitgever (foto: Evelien Hogers)
Nog steeds verliefd op de mooie foto’s uit mijn boek (foto: Sterstijl fotografie)

Wat ik nu anders zou doen

Maar dát is dus niet zo. Sterker nog: het ‘floppen’ van dit boek (wat nog steeds als een te harde term voelt), kan ik nu met een wijzere blik analyseren en begrijpen. En dat kan alleen omdat ik ontzettend gegroeid ben sinds het in de schappen kwam. Als creatieveling én ondernemer. Ik zou nu zo ontzettend veel anders doen. De eerste meeting met de uitgever was 3 jaar geleden, het manuscript lag er 2.5 jaar geleden. Inmiddels heb ik een heel bedrijf uit de grond gestampt, minstens 100 workshops gegeven, mooie samenwerkingen gehad, en een fijne online community om me heen verzameld. Een kleine greep uit mijn belangrijkste leerpunten:

– Het onderwerp specifieker maken. Tijdens mijn workshops merk ik het volgende: deelnemers worden overweldigd door te veel informatie. Het komt vanuit een goede plek (namelijk héél, héél veel waarde willen bieden), maar het zorgt voor een door-de-bomen-het-bos-niet-meer-zien-gevoel. Ik vermoed dat mensen het boek daardoor niet handzaam vonden, en niet goed weten wat ze ermee aan moesten. Tenzij ze al bekend waren met het onderwerp en heel specifiek op zoek waren naar meer informatie.

– De spotlight aanzetten. Surprise, surprise: voor MIJ mocht de wereld dan even volledig om mijn boek draaien, maar de rest van de wereld wist er niet zomaar van. Mijn uitgever en ik hebben natuurlijk de tamtam aangezet. Inmiddels weet ik dat er nog veel meer kan gebeuren. Dat mensen het vaak niet vervelend vinden als je regelmatig vertelt over een product waar je trots op bent, maar juist leuk! Dus extra aandacht met mooie promo-foto’s, sneak previews, kleine tutorials, reviews delen… the work. (alleen hierover kan ik al een hele cursus maken, haha).

– Meer reviews verzamelen. Over reviews gesproken… Niet van collega’s, bloggers of tijdschriften: van “gewone” mensen die het boek gebruikten. Door de jaren heen heb ik gemerkt hoe fijn we het vinden om eerst te lezen wat anderen ergens van vinden, voor we er zelf aan beginnen. Logisch! Zo zie je maar: met één review op bijvoorbeeld bol.com maak je een ondernemer al ontzettend blij. Jij kan echt verschil maken.

– Niet te lang blijven broeden. In de afgelopen 2 jaar zijn al 100 ideeën voor nieuwe boeken de revue gepasseerd. Raad eens hoeveel manuscripten er al klaarliggen? Precies, nul. Niet goed genoeg, geen tijd… Er is altijd wel een smoes. En ondertussen had ik al 20 dingen kunnen uitproberen. Het is tijd om gewoon even knopen door te hakken.

– Proberen = altijd winnen. Ik heb een boek geschreven. Het ging niet precies zoals ik wilde. Ik heb ervan geleerd. Dat is niet falen, dat is gigantisch winnen. Zoals J.K. Rowling zei in een geweldige speech:

“It is impossible to live without failing at something,
unless you live so cautiously,
that you might not have lived at all.
In which case you fail by default.”

Tijdens de uitreiking (foto: Evelien Hogers)
<3 (foto: Evelien Hogers)

Al met al: ik heb niet het gevoel dat ik gefaald heb. Ik ben hartstikke trots op het boek, zowel hoe het geworden is als het feit dat ik überhaupt een boek heb gepubliceerd. Bovendien is het écht gaaf om door dit soort eikpunten in je leven te merken hoeveel je bent gegroeid. Dusseh… op naar dat volgende boek!

Waarover zou jij graag willen dat mijn volgende boek gaat? Laat het me weten in de comments!

PS. Toch het boek nog kopen? Mijn boek is nog tweedehands te krijgen via bol.com. Ik heb zelf nog een klein aantal exemplaren, maar ik vind het moeilijk daar afstand van te doen. Misschien verkoop ik ze ooit nog eens op een beurs. En anders… kun je altijd nog een mailtje sturen naar uitgeverij Forte Creatief. Wie weet!

PPS. Also, als afsluiter nog even deze té lieve foto van mijn opa en oma op de boekuitreiking. Blij dat ze er toen allebei nog bij konden zijn:)